Ey nazına kurban olduğum yar!
Benim sevmelerime güvenme
Ve de bana kızma emi
Sihirli bakışlarını
Sinirli hallerini severim
Bir kaç dakika geçer, kaşların çatışlarını
İstanbul'u değil.
Ama kalbimi fethettin.
Ben seni.
Sende beni methettin.
Ben seni İ S T A N B U L kadar sevdim.
Ve ben seni,
Adam koşa koşa gidiyordu
Demin kalbini kırdığı kadının peşinden
Elini uzattı eline
Kadın aldırış etmedi
İstemese de ayrılığı emin adımlarla yürüyordu
O kadar kırılmıştı
Ağlarım terk edilmiş halime
Nerden düştüm ki o zalime
Bir daha seveceğim kalmadı
Yüreğimi parçaladı lime lime
Günlerim zararlarda ziyanlarda
Eskimez mavi bir '' dünya '' yarat kendine
İçinde çocuk sevinçleri olsun
Kötülerin, kötülüklerin silindiği
Hilesiz, insanların yalansız yaşadığı
Sevenlerle, sevilenlerle
Yürekler mutluluklarla dolsun
Ne kadar çok gülerdik Kemal Sunal filmlerine
Kah barışır kah küserdik
Mağrur ama tutkulu bir aşık
İlyas ve Asya gibi
Gönlümün yarasına.
Bak doktor çarasına.
Aşığım o zalimin,
Gözünün karasına.
Yok bir merhem.
Sen beni birazcık seviyorsun.
Ama neden?
Ben seni sayamadığın yıldızlar kadar.
Ben seni tutamadığın yağmur damlacıkları kadar seviyorum.
Hani desem ki,
Huyumu beğenmiyorsun.
Gözlerimde dinmez Kasım'ın yağmurları
Saçlarımda erimez Şubat'ın karları
Doğmaz bahtıma güneş
Ömrüme çığ düş/tü
Baharları istemiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!