Öyle bir destan ki
Zaferle damgalı
Ve öyle bir tarih ki
Ne adı değiştirilir
Ne de akıllardan silinir
18 Mart 1915' ten beri
Çalamadığım sazın teli kopsun
Hicazdan makamlar ayrılık koksun
Ey dinsiz imansız adam
Kalbime saplanan ateşten oksun
Susturamadığım keman inlesin
Sineğin biri gidip; biri geliyor.
Konuyor yüzüme.
Kovalıyorum,
Yine geliyor.
Aha yine kondu.
Üüff yaa,
Ve İzmir
Yunan'lıların elinden kurtulur
Kimileri ölür, kimileri kaçar
Kökleri kurutulur
9 Eylül 1922'den beri
İzmir'in o yüce dağlarında
İçin ısınır
Çay getireyim abime dedi, çaycı
İçmem dedim
Neden abi paran mı yok dedi
Soğuk
Ne tadı var, ne şekeri var dedim
Allah’a mı havale ettiler
Yüzünü şeytan mı görsün dediler
Arayıp sormuyor kimseler beni
Adıma zalim, nankörsün mü dediler
Beyaz bulutlar, kara bulutlar küme küme
Yağmur yağacak
Ve sen gelmeyeceksin
Aşkımız gidecek güme
Biliyorum ıslanacaksın
Bende istemem ıslanma ama
Nikâh memurları,
İki sevenin bir ömür mutsuzluğunu kıyarlar.
Doktorlar,
Kalbinden çıkaranları çıkan kalbi yerine koyamazlar.
Şair olunca tanıdım seni
Ey! Orhan Veli Kanık
Şiirlerim şiirlerine benziyormuş
Okuyanlar tanık
Ama hiç feyz almadım
İsin yanına gitmedim ki is olayım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!