İçme şu zıkkım sigarayı
Bak yine sigaraya ‘’ Z A M ‘’ geldi
Hâlâ anlamadın mı ?
‘’ Paranı el
Dumanını yel alıyor
İçe içe kanser oluyorsun
Erkek adamım.
Elbette içerim.
İçerim amma;
Sigara içmek erkeklikse.
Erkeklik ölsün be abi.
Yoktu bana bir gram hatırı
İstemezdi amma bu inatçı katırı
Yazmak için hece hece
Nice nice satırı
Şiir icabı sevdi beni
‘’ Hay ben bu şiirlerin
Dönme sırtını
Asma suratını bir karış
Haydi ara
Sevgi
Ve özlem dolu mektup yaz
Ak güvercinlerle selam yolla
Yirmi beş ekim 1894 yılı Sivas Şarkışla da
Uzun ince bir yolun başladı ey Âşık Veysel
Kaybederek iki gözünü çiçek hastalığında
Dünyan başına yıkıldı ey Âşık Veysel
Hadi çal üç telli sazını
Ey kulum!
Her gün binlercesine
Azrail'i gönderdim
Ölümle görevlendirdim
Yaklaştı adım adım
Koştur ha babam koştur
Bayram gelecek diye koştur
Coştur kendini bayram diye
Coştur anam coştur
Yirmi dokuz Ekim 1923 ’ ten beri yaşanmış
Hâlâ yaşanan
Ve daima da yaşatılacak Cumhuriyet d/önemi var
Dilimin, dinimin, ırkımın, cinsiyetimin
Yaşımın, mezhebimin ne önemi var
Yunan’ım, Ecnebi’yim, Arab’ım
Yar gitti.
Gelmiyor.
Aşk bitti.
Yar artık sevmiyor.
Ölmem gerekirken.
Daha yaşıyorum.
Ağardı saçlarımın her bir teli
Dertlerim büktü "elif "gibi duran beli
Üşüdü tenim Şubat’ta
Kalmadı gözlerimin feri
Yaş oldu elli
Yaşlanmışım belli




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!