Aşk, kamyonun arkasına
" S eviyorum kimi
E n tatlı birini
N asıl anlatsam sana
İ lk harflere baksana " yazmakla olmaz, bay'ım
Ardından gelmiyor ki, yol boyu okusun
Yatağım darmadağın,
Odalarım dökük.
Gömleklerim ütüsüz,
Pantolonlarımın cepleri sökük.
Sabahları geç kalkarım,
Öğlenleri şekersiz dört bardak çay.
Sen hiç penceresiz kaldın mı ?
Babam öldü
Odalarda ışıksız
Kapısız kaldım
Sakallıydı
Kendince haklıydı
Adı Ahmet Kaya
Kaya gibi adamdı
Bazı kimseler pek sevmedi
İlgimden bıkan
Kalbimden çıkan
Yuvamı yıkan
O kadın kayıp
A R A N I Y O R
Başlangıcı aşk, mutluluk, bitişi hüzün
Keşke bitmeseydi KADINLAR GÜNÜ
Dilinde şiir, kalbinde sevgi, melekti yüzün
Keşke bitmeseydi KADINLAR GÜNÜ
Bir günlüğüne uzak durdu dövmekten
Dönme sırtını
Asma suratını bir karış
Haydi ara
Sevgi
Ve özlem dolu mektup yaz
Ak güvercinlerle selam yolla
Yirmi beş ekim 1894 yılı Sivas Şarkışla da
Uzun ince bir yolun başladı ey Âşık Veysel
Kaybederek iki gözünü çiçek hastalığında
Dünyan başına yıkıldı ey Âşık Veysel
Hadi çal üç telli sazını
Ey kulum!
Her gün binlercesine
Azrail'i gönderdim
Ölümle görevlendirdim
Yaklaştı adım adım
Koştur ha babam koştur
Bayram gelecek diye koştur
Coştur kendini bayram diye
Coştur anam coştur




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!