Nihal Mirdoğan Şiirleri - Şair Nihal Mir ...

Cevr ü cefâsın ammâ cân içre can ol gönül
Belâ budur ki,âfet bunca zaman yol bana

Böyle hayret-i gamla,yolları gazel olmuş
Hânda,ışk güneşinden bir şûh safa bul bana

Semâ dolaşırken garip başımda
Bir benden habersiz gezer geceler
Akşam kapanınca,gözüm, kaşımda
Nice ağuları süzer geceler

Bırak beni efkâr,bırakın beni

Şehirdeki bunca ses, nedir bunca muamma ?
Nice ağlamaların hıçkırıkları geçer
Hattâ günler de geçer, zaman da geçer,amma

Cana kafes olan, teni yoklarken
Ne yaralar, yana yana geçmiştir
Gör ki; yaraları sarıp saklarken
Mihraptan dualar tâna geçmiştir

Yârdan,serden geçen soylu şahane

"Mehmet Âkif'in Leylâ'sı Millet sevdası... Bitti mi çile, dindi mi acı? Hayır ! Âkif’in ıstırabı, belki de, biraz daha büyümüş olarak, ortadadır."


Bir mızrak gibi kalbi delen aşkın masalı
Belâ-keş Kays'ın Mecnun olmasına dayalı

Yüzyılın değdiği ,aşkın eliyle
Sımsıcak sevdayla akmaya geldim
Rumeli'den Deli Orman yeliyle
Tuna boylarından kokmaya geldim

Vakit o çağın bin atlı hâliyle

Bir mızrak gibi kalbi delen aşkın masalı
Belâ-keş Kays'ın Mecnun olmasına dayalı

İster ise çölleri baştan başa kaplar
İsterse aşk okunu, sevda dağına saplar

SEN Kİ ...

Gök yeleli kurdun, dağ sinesinde
"Turan" döşündeki bağır gibisin
Altay'lardan akan "Katun" sesinde
Debisi yüksek bir nehir gibisin

Birkaç pirinç tanesine yazmıştım umudumu
O kınalı hâlesiyle ağaçlar süslenirken
Ebed zamanın,mekânın ; ezel çatısı,damı
Kuşluk vâkti, yelleriyle göklere seslenirken

...Ve bir aynada zöhre olabilmektir sevgi
Desem ki yıldızlara tutunabilir miyiz?
Haydi,uzan, semâyı birbirine katalım
Yeter ki o bulutu birlikte bulalım