Nihal Mirdoğan Şiirleri - Şair Nihal Mir ...

Gönlümün şâh yayında gerilen Türk Milleti
Dayatma kabul etmez, esarete bakamaz !
Töre Hân'dan Atatürk'e yazılmış dört yanı
"Vatan Bölünmez " deyip, zalime diz çökemez !

İstanbul suskun ya, biraz da olsa
Yüreğim şehiri sakindir şimdi
Sessizlik keşke,her hülyayı bulsa
Belki de maviye akındır şimdi

Böylece kalırsan huzurlu, sakin

Behey koca derviş ! Senin cemâlin
Lütuf imiş bana, ben az bilirdim
Er elini tutmuş gönül ahvâlin
Billâ bilmez idim ,biraz bilirdim

Evvelden, sardığım hırkayı bildim

Bestelerin gözüne aç notalar takılır
Tesadüf bu ya,bir gün güfteden hicran akar
Ya öbür gün,tellere belki infaz dökülür
Belki nevâ perdesi boynunu gama büker

Belki,karanlık birgün "Nevâ Peşrevi"ni görür

'Canını aşk yoluna vermeyen aşık mıdır?'
Yunus'un sözüyle 'Dahi çabuk er gerek' diyen derde düştüm ben
Sakın benden yönünü bilmeyen acunda yürümemi istemeyin
Yuvarlandığım kendi gökyüzümde
Dolanıp duruyorum...
Gürültülü sözcüklerdeki yorgunluğumu

Ben şiirlerden düştüm bin kelâmlı edâyla
Sevdanı sakın bana sarıp beni çağırma
Mecnunun yüreğinden kuşandığın sedâyla
Çölümü dilim dilim yarıp beni çağırma

Ben şiirlerden düştüm bin kelâmlı edâyla
Sevdanı sakın bana sarıp beni çağırma
Mecnunun yüreğinden kuşandığın sedâyla
Çölümü dilim dilim yarıp beni çağırma

Hışm ile bağrıma vurdum ansızın
Turnalar çığrışıp,geçti üstümden
Uçarken, kondular durgun sulara
Hemişe lütfûnu yaşattı bana

İster sevda deyin ister yokuşu
Yanıyorum çölde kor olmuş gibi
Yola gazel döken Leyla'nın kuşu
Sanıyorum çölde sır olmuş gibi

Kaf dağı ötesi aşk yollarına

Eskiye ait ne kadar söz varsa
Toparlayıp atsan kiri geceye
Ay şulesi kadar parlak söz yârsa
Dönsün Mevlâna'nın turu geceye

İlmini yaparsan sermaye canın