parça parça,
azgın bir nehir gibi dökülüyor lemalarım
gözlerimden,
sana hayat vericek suya.
bugün ne sen varsın içimde ne de şebin ziyası,
yalnız bazı sözlerin cefası,
beni binbir kez boğarken,
ihtirasların en incesi en derini
yine sana nidalarla koşmamı fısıldıyor,
çoktan ahraz olmuş kalbime.
duyamıyorum sevgilim,
bu karmaşanın içinde
bana ait olabilecek en ufak bir patırtı,
yalnız nehrin sesi geliyor en derinden
cenanıma nüksediyor,kendini hatırlatıyor
ve sen,
artık ne bir heyula ol karşımda
ne de mistik bir şarkı.
yalnız benden suyunu esirgeme.
bir kez olsun beni ayık,
gecemi aydın bırak.
bırakta bu şehir,
şimdi seninle yansın.
bana düzah olan aşkının ateşiyle,
gecemi aydınlatsın.
bir nehir bir hayal ve bir şarkı...
bırak da gönlüm artık senin ateşinle yansın.
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun, kızın olsun hele
Unutursun Mihriban’ım.
Zaman erir kelep kelep..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta