bir rahim, bir anne
ve ansızın bir gece düşlerimden dönünce
nasıl da özlemişim seni,
sert avuçlarında umduğum hayat izlerini
ancak bilemeyeceksin,
hangi gün,hangi kavşakta öldüğünü.
ılık ilkbahar rüzgarları
cesedinin kokusunu taşırken,
yemek kokuları karışacak toprağına.
çoktan öldün sen,
görmeyen gözlerimin nezdinde,
belki huzurlu bir yılbaşı gecesi
belki göz yaşlarının
bedenimi yıkadığı ilk gün
halbuki göğsün kadar
sesinin de yumuşadığı zamanları hatırlıyorum.
bedeninden kopan bu habis
sözleriyle boğarken bitabii ağlayacaksın,
sulara dönüp akacak
yağmur olup yağacaksın
ve günün sonunda
kaybedilen sen olacaksın.
al melekler kutsamış mehtaplı yüzünü,
söyle,neden gizlersin gözünü
hafi olan ayın ziyası vurmuşken yüzüne
nedendir kapıldın bu hüzne
nazarından sıçrayan çılgın lemalar,
gelip benim cenanımı yaraladılar
sarmadım,bıraktım öylece yarayı
firak hali gelmeden görsen yarayı,
izlemeden sarsan yarayı.
belki haram kılınır bana düzah o zaman,
durmadan izlenirim deniz ile toprak anadan,
yükselirim belki uçmağın kapısına,
seyrederim seni aşkına kapılmışçasına.
parça parça,
azgın bir nehir gibi dökülüyor lemalarım
gözlerimden,
sana hayat vericek suya.
bugün ne sen varsın içimde ne de şebin ziyası,
yalnız bazı sözlerin cefası,
beni binbir kez boğarken,
ihtirasların en incesi en derini
yine sana nidalarla koşmamı fısıldıyor,
çoktan ahraz olmuş kalbime.
duyamıyorum sevgilim,
bu karmaşanın içinde
bana ait olabilecek en ufak bir patırtı,
yalnız nehrin sesi geliyor en derinden
cenanıma nüksediyor,kendini hatırlatıyor
ve sen,
artık ne bir heyula ol karşımda
ne de mistik bir şarkı.
yalnız benden suyunu esirgeme.
bir kez olsun beni ayık,
gecemi aydın bırak.
bırakta bu şehir,
şimdi seninle yansın.
bana düzah olan aşkının ateşiyle,
gecemi aydınlatsın.
bir nehir bir hayal ve bir şarkı...
bırak da gönlüm artık senin ateşinle yansın.
akan kan kalbime ulaştı
kum taneleri anlamını yitirdi,
arayış sona erdi.
gecenin kokusu tenindeki notalarda saklı
bileklerinin görünmezliği ise geçmişinde
arayış,anafor ve kaçış.
gözlerimi kapıyor ve kabulleniyorum
kaybedilenin ansız gelişindeki hüznü.
seneler,ömürler sonra
ne yumuşak bir su
ne azgın bir nehir
ne de durgun bir göl,
yalnız koca bir kan birikintisi.
sonsuz göz yaşları ve tenin...
sıcak,anaç ve huzurlu tenin
hepsi,artık hepsi benim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!