bir rahim, bir anne ve ansızın bir gece düşlerimden dönünce nasıl da özlemişim seni, sert avuçlarında umduğum hayat izlerini ancak bilemeyeceksin, hangi gün,hangi kavşakta öldüğünü. ılık ilkbahar rüzgarları cesedinin kokusunu taşırken, yemek kokuları karışacak toprağına. çoktan öldün sen, görmeyen gözlerimin nezdinde, belki huzurlu bir yılbaşı gecesi belki göz yaşlarının bedenimi yıkadığı ilk gün halbuki göğsün kadar sesinin de yumuşadığı zamanları hatırlıyorum. bedeninden kopan bu habis sözleriyle boğarken bitabii ağlayacaksın, sulara dönüp akacak yağmur olup yağacaksın ve günün sonunda kaybedilen sen olacaksın.
BibiKayıt Tarihi : 17.11.2026 00:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!