İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Evet...
En kalabalık anlarda yaşanır asıl yalnızlık...
Herkesin bir diğerini seyrettiği sanılırken... İçe yönelir bakışlarımız...
Kaçarız bile...
Acı, hüzün ve aşk..
Tek kişiliktir!
Kutlarım içli şiirinizi ve sizi Derya Hanım..
Çok çok güzel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta