Neyzen Tevfik Şiirleri

112

ŞİİR


354

TAKİPÇİ

Neyzen Tevfik

İtimadım belki kalmıştır diye insanlığa
Günde bin bir kerre şeytan kalbimi yoklar benim
Bizde vicdanî telakkiler bu yolda ölçülür:
Zevk alır görse perişan hâlimi toklar benim.
Cavidanî sözlerim sanma isabet eylemez,
Saplıdır kalb-i hedefte attığım oklar benim.

Devamını Oku
Neyzen Tevfik

Farz ediniz üç bin sene evvel ben
Geldim gittim dehre, bir insan idim.
Fakat beş bin sene önce yok iken
0 surete bir sîrette kân idim.

Sîretim ki bir esiri ihtizaz,

Devamını Oku
Neyzen Tevfik

Tanrı ölmez, o dilerse görünür bir müddet,
Kaybolunca onu kalbinde bulur her millet.

Biliyormuş kaderin cilvesini evvelce,
Bütün ecrâm-ı sema yasla büründü o gece.

Devamını Oku
Neyzen Tevfik

Zat-ı sultan-ı beka, yani meânî hüsrevî,
Saz ve söz ahengin etmiş aşka burhan-ı kavi.
Ben ezel sermestiyim, meydanım arş-ı müstevî,
Aksedince gönlüme şems-i hakikat Pertevî
Meyde Bektaşî göründüm neyde oldum Mevlevî.

Devamını Oku
Neyzen Tevfik

Yaş elli beş, boy uzunca imiş biraz kanbur,
Demek ayıp değil amma edepte hayli kusur.

Bir inhina ki sevimli şu devr-i pirîde,
Fena-yı mutlak içinde bir ölmeyen zinde.

Devamını Oku
Neyzen Tevfik

Ey bana kendini büyük tanıtan.
Hâlime bak da varlığından utan!

Sen kerim ü ganiyy u mutlaktın
Sâhib-ül cüd ü zül keremdi adın.

Devamını Oku
Neyzen Tevfik

Öz tenim değil mi bu toprak benim,
Tanrı kitabında her yaprak benim,
Gökten indiğime nişan istersen,
Yıldızı karalı al bayrak benim.

Bir gelincik gibi surun üstüne,

Devamını Oku
Neyzen Tevfik

O arkadaşları sormuştu: Nerdeler? Ulunay,
Bunun cevabını Neyzen verir misin?
“Hay hay!
Hâyâ edenleri gurbette, dönmedi yurda,
Utanmayanları döndü ve hepsi de burda! ”

Devamını Oku