NURİ CEYHAN ALTUĞ / Nevşehir -1945
Kuruyan dallarda bülbüller ötmez
İnsan dert küpüyse çilesi bitmez
Kaderden öteye bir adım gitmez
…Annesiz babasız bebek neylesin.
Kimi mala tapar servet peşinde
Kimi yanar durur aşk ateşinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta