Sen kendini bilmeden, Allah’ı bildim sanma,
İnsanı ceviz gibi, cevizi kabuk sanma.
Her kim Allah’ı arar, önce kendini bulsun,
Sonrasında Muhammed, onun delili olsun.
Bırak şeklin vasfını, kabuğu bir kır hele,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta