Neye Celalin Şiiri - Kasım Kobakçı

İzleri parlar zarif çehrenin,
Güneşle doğdun ıssız geceme,
Tutku korunu vurdun sineme,
Toza döndürdün garip cismimi.
*
Ak sümbül dizdin ince boynuna,
İndi zülüfler şen bakışına,
Şalları sardın sırma teline,
Mühür vurdun o Şirin misali.
*
Bildirsem sadık ozan dostlara,
Mahzun bakışa dertli halime,
Kimsesiz aşık duygu esiri,
Dökerler elbet destan buraya.
*
Azgın Tuna'ya eş zalim rüzgar,
Öksüz bıraksın gemi yüzeni,
Niye bakıp da taştın ansızın,
Çöktü diyarlar bitti merhamet.
*
Suretin astım şanlı maziye,
Soktun neşeyi loş odalara,
Hasret yelini estirdin çölde,
Yıktın perişan ettin ruhumu.
*
Al gül kondurdun ipek şalına,
Vurdu müjganın ucu tenine,
Tülbent doladın altın teline,
Gizledin yüzü Leyla eyledin.
*
Anlatsam derim usta aşıka,
Solgun yüzüme yorgun sesime,
Derdini döker vefa hastası,
İşlerler elbet ulu taşlara.
*
Hırçın Aras'la taşkın nehrimiz,
Sessiz bıraksın kürek çekeni,
Niye kükreyip coştun zamansız,
Koptu halatlar neye celalin.