Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Benim fikrim soruluyor,
Evet mi, hayır mı desem?
Hatta emir veriliyor,
Evet mi, hayır mı desem?

Anayasa yozlaşıyor,

Dur bakalım dur hele ne gösterir bu anlar,
Ahir zaman devrine geçmeye çeyrek kaldı.
Eğlenceli olacak sıkılmasın hiç canlar,
Karanlıkta ışığı seçmeye çeyrek kaldı.

Zenginler korunurken yükler yoksula bindi,

İnsan merak ediyor, kim nedir, kiminledir,
Elinden kim tutuyor, yakası kime ait;
Duruşu sağlam mıdır, nasıl bir zemindedir,
Sohbeti çekilir mi, şakası kime ait?

İnsan gibi davranıp, insanca seslenir mi,

Örgütlü cehalet eyleme geçti,
Rant için en güzel yerleri seçti.
Muktedir gücüyle ağaçlar biçti;
Dağları düz eden plan oluyor,
Doğal güzellikler talan oluyor.

Sevgili öğrencim, sevgili dostum,
Güzel günler görmek için yaşadın.
Gerçek değerini vermektir kastım,
Doğru haber vermek için yaşadın.

Devlet malı çalanları yazdın hep,

Ali İsmail Korkmaz zulümden kaçıyordu,
Karanlık sokaklarda zalimler pusu kurdu.
Tertemiz yüreğinden sevgiler geçiyordu,
Amacı korumaktı kin duyanlardan yurdu.

Eskişehir içinde yolunu çevirdiler,

Gazeteci doğandı, öyle de yaşayandı,
Halkının dertlerini yazandı Ali Sirmen.
Mesleğin onuruyla okuruna dayandı,
Halkının sevgisini kazandı Ali Sirmen.

Zindanlara atıldı, baskılarla susmadı,

Sınıf arkadaşım, sınıf başkanım,
Her zaman liderdi Ali Ünüvar.
Acı haber geldi çok yandı canım,
Böyle mi giderdi Ali Ünüvar.

Basından, yayından sözü açardık,

Basında, siyasette ulu bir çınar idi,
Cumhuriyet aşkıyla coşan bir pınar idi.
Her karanlık ortamda mum gibi yanar idi,
Doldurulmaz bir boşluk bıraktı Altan Öymen,

Tam bir devlet adamı, özgür basın eriydi,

Bu altın başları belaya sokar,
Çok şükür girmedi benim kanıma.
Ne kolye, bilezik, ne küpe takar,
Teşekkür borçluyum bizim hanıma.

Bir zamanlar yüzük diye takardım,