Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Büyük üstad güle güle,
Çizgi sözü hep aşacak.
Turhan Selçuk ölse bile,
Abdülcanbaz yaşayacak.

Aydınlanma bilgesiydin,

Erkeklerin dünyası Savaş’a yol açıyor,
Barış’a ana olan kadından umutluyum.
Egemenler her yerde erkeğe kol açıyor,
Kızlara yüzü gülen kadından umutluyum.

Sevgi’yi önceleyen, Onur’da Umut gören,

Hak, hukuk, adaleti sağlarsak ülkemizde,
İnsanlar hep gülecek her şey güzel olacak.
Saldırgan olanları bağlarsak ülkemizde,
Yurda huzur gelecek her şey güzel olacak.

Sevgi ve dostluk ile esnetirsek katıyı,

Varlığı insanı yüceleştiren,
Duyguyla işlenmiş akıldır vicdan.
Yokluğu canlıyı cüceleştiren,
Duygusuz olana sakildir vicdan.

Yalana, yanlışa isyan edendir,

Kendim ettim, kendim buldum kime ne,
Zam yapanı ben oturttum dümene.
Dün aldığım bugün daha pahalı,
Helal olsun kanımızı emene.

Elektrik zamlı, doğalgaz zamlı,

Borcumuz ödenmez sana hiç Paşam,
Ulusuna verdin yeni bir yaşam.
Ülkünü taşıyan istiyor coşam;
Sevgimiz sel gibi gitmiyor boşa,
Yaşa Mustafa Kemal Paşa Yaşa…

İkibinondokuzda yine acılar vardı,
Çocukların, gençlerin umutları karardı.
İkibinyirmiler de inşallah böyle geçmez,
Bu uğursuz dönemin gelmeli artık ardı.

Dilerim ortak akıl, çözer tüm sorunları,

Emperyalizme karşı savaşan bir yiğitti,
Hep elinin tersiyle haram ikballer itti.
Sendikal savaşımda salt emekten yanaydı,
Sermayenin yandaşı, kulu olmadan gitti.

Küresel entrikayı ilmek ilmek çözdü O,

Çalışanı severdi, doğruyu desteklerdi,
Her yere çalışarak geldi hep Fehmi Yavuz.
Yalancıyı, hırsızı alenen kösteklerdi,
Siyasal’da yüzüme güldü hep Fehmi Yavuz.

Bilgeliğin tacını onurla taşıyandı,

Saklambaç oynayıp gizleniyoruz,
Evet dersem çıkma, hayır dersem çık.
Büyük biraderce izleniyoruz,
Evet dersem çıkma, hayır dersem çık.

Dünya da, yurdum da çok şeye gebe,