Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

İnsanları eşit tut, hor görme farklı diye,
Değeri anlamaya gözün engel olmasın.
Sözlerine dikkat et, dilin dönsün sevgiye,
Dostluklar başlatmaya sözün engel olmasın.

Normallik dereceli, herkeste farklı olur,

Dinciler Atatürk'ü tarihten silecekler,
Vicdanları sızlayıp Allah'tan korkmuyorlar.
Kinciler olanları ne zaman bilecekler,
Gerçekleri gizleyip Allah'tan korkmuyorlar.

Şairleri unutmuş Atatürk'ün adını,

"Bir takım şeyhlerin, dedelerin, seyyitlerin, çelebilerin, babaların, emirlerin arkasından sürüklenen ve falcılara, büyücülere, üfürükçülere, muskacılara talih ve hayatlarını emanet eden insanlardan mürekkep bir kütleye, medeni bir millet nazariyle bakılabilir mi?"  "Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler, meczuplar memleketi olamaz. En doğru, en hakiki tarikat, medeniyet tarikatıdır." Mustafa Kemal Atatürk

Cemaat olmuşlar kapalı kutu,
Müride kapıyı aralıyorlar.
Sorgulayan insan bunlarca kötü,
Saldırarak hemen paralıyorlar.

Şiirde ilk ustalarım Yunus Emre, Karacaoğlan,
Namdar Rahmi Karatay, Rıza Tevfik Bölükbaşı,
Neyzen Tevfik, Bekir Sıtkı Erdoğan, Aşık İhsani, Aşık Mahzuni Şerif, Abdürrahim Karakoç’tur .
Onları saygıyla anıyor, Tanrı’dan rahmet diliyorum.

Dükkanı kapattı eski hancılar,

Gökyüzünde ak güvercin,
Uçar Ecevit Ecevit.
Bulut ağlar için için,
Geçer Ecevit Ecevit.

Mayıs O’nun doğum ayı,

Bu nasıl rezillik, nasıl alçaklık?
Evinin önünde katloldu Ceren.
Bıçakla saldıran nasıl bir mahluk?
Nasıl bir yaratık kanına giren?

Masum bir öğrenci Ceren Özdemir,

Kazanç için aşa zehir,
Sokan zalim değil midir?
Duman duman oldu şehir,
Kokan zalim değil midir?

Talan eden her yanları,

Kırmızı kurdele takma beline,
Çocuklar büyüsün, yakmayın beyler.
Yürekler acıyor çocuk geline,
Ona kadın gibi bakmayın beyler.

Onlar daha sübyan yasa büyütmez,

Şecaat arz ederken sirkatini söyleyip,
Geçmişin defterini açanlar pişman olur.
Hesabını vermeden ‘haydi eyvallah’ deyip,
Suçunu bastırarak kaçanlar pişman olur.

Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner,

Türkçenin bülbülü olarak dilde,
Yaşayıp durandır Yunus Emre’miz.
Bilgiler saçıyor çıktığı yolda,
Bilgedir, erendir Yunus Emre’miz.

Tanrı’ya duyduğu aşkı anlatır,