Takılıp kaldı gönül kirpiğinin gölgesine.
O vefâsız güle benzer, severim öylesine.
Niye vurgun ona kalbim, bilebilsem nesine?
O vefâsız güle benzer, severim öylesine...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




'O vefâsız güle benzer, severim öylesine...'
Öylesine...
Tebrik selam ve saygıyla abla...
Orda yapılan benzetme hoş olmuş .Biraz daha genişletilse çok anlamlı olurdu .Başarılar
Bir kere bülbül olmaya görsün insan..
Gögsüne diken batarken, kan akarken,dem den geri durmazmis..Bir kita da bir umman dalabilene ask olsun...tebrikler saire, selamlarimla,
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta