Kendinden emin adımlarla usulca sokuldu adam.
Bir an durakladı. Nerissa'nın saçlarına dokunmak istedi, kıyamadı.
Hemen Nerissa'nın oturmuş olduğu bankta yerini aldı.
Nerissa, o kadar çok dalgındı ki adamın geldiğini bile fark edememişti.
Dalgın dalgın martıların özgürlüğe kanat çırpışını ve dalgaların hırçınca kıyıya vuruşunu izliyordu.
Nerissa, birden bire soğuk bir rüzgarla kendine geldi.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta