Bitap düşmüş bir ruh gibi soğuk kaldırımlara kendini bırakmakta kalbim.
Eski püskü bir ev gibi çürümekte olan ruhum.
Kötü niyetli olmadığı için hapse atılan masum düşüncelerim.
Mühürlenmiş kalplere çürümüş zihinlere bağırarak kendini anlatmaya çalışan öfkem.
Bütün bunların arasında meğer elinde kırmızı arabası üstü başı yırtık bir çocukmuşum, bir yolcuymuşum ben.
Hayat kısaymış ya hiç çaktırmadan giden
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta