Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
O usta her an insanın yanıbaşındadır ama insan, insan olduğu, ondan- gafletinden sıyrılamadığı müddetçe bakar olur ama görmez olur. çünkü gözlerine dünyanın gölgesi düşmüş, karanlık içersinde ustasını arar da arar.
Yaralı olmayanmı var, deli olmayanmı var, akıllı olanmı var ki şu dünyada. Aklın ötesine sıçrayan ise az, hatta çok az var. selamlar. sevgiler, saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta