Bir hastane köşesine düştü kimsesiz
Herkez bağırıp çağırıyor o ise sessiz
Gözleri koridorda sahip aradı kimsesiz
Refakatçisini sordular o anda öldü ecelsiz
Her üzgünü teselli ederdi o tesellisiz
Ümitleri tuz buz olmuş o kimsesiz
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta