Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Gebe sizce ne demek, Gebe size neyi çağrıştırıyor?

Gebe terimi Nusret Orhan tarafından tarihinde eklendi

  • Kadir Yıldız
    Kadir Yıldız

    hamile olan bayan ya da dişi cinse verilen ünvan..

  • Fatih Yılmaz
    Fatih Yılmaz

    ...

    - Dinle beni... Demin bir cümlen hoşuma gitti... Belki farkında olmadan bütün bir devri o cümle ile izah etmiş oluyorsun: 'Yıkılıyor, her şey yıkılıyor! ' Dinle... Hayatımda ben bunu çok hissetttim... Hemen bütün kitaplarım yalnız bu cümleyi izah etmek içindir... 'Tereddüt! ' diye bağırıyorsun... Dinle ve sükûnetle düşün... Kim tereddüt ediyor? Şüphe yok ki, içinde en kuvvetli unsur olarak tereddüt bulunan bir hikâye var... Büyük bir epope... Fakat tereddüt eden kim? Muallâ Hanım mı? Bu, hâdiseyi basite irca etmek olur... Hakikatte sen de tereddüt ediyorsun; Roma ile İstanbul arasında, hile ile samimiyet arasında, ölümle hayat arasında tereddüt ediyorsun... Sonra ben ve benim olduğum zümre de tereddüt içindeyiz... Elimizdeki bu kadehler ve gecelerimizi dolduran bu çılgınlıklar nedir? Bütün san'atkâr dediğimiz sınıf ve münevver dediklerimiz hep tereddüt geçiriyorlar: İnanmakla inkâr arasında tereddüt; ferdî ve içtimaî temayüller arasında tereddüt; 'moi'nın kendi üstüne doğru saldırışından başka bir şey olmayan kendi kendini tahrip aşkıyla, yaratıcı hırslar ve sevdalar arasında tereddüt... Bütün Avrupa aynı tereddüt içinde: Almanya, Fransa ve İngiltere sağla sol arasında gidip geliyorlar... Millî ve beynelmilel cereyanlar, dinî lâzühdî cereyanlar, katolik izdivaç ve serbest aşk cereyanları, ahlâkî ve gayri ahlâkî cereyanlar bütün beşerî iradeyi ikiye bölüyor ve tereddüte düşürüyor... Onun için izdivaçlar azalıyor ve gençler tereddüde düşüyorlar, izdivaç, en azından bir tek şeye inanmaktır... Bu çılgın, bu kudurmuş tereddüt ve şüphe devrinde sarsıntıyı en çok hisseden müessese izdivaçtır... Fakat şüpheye ve tereddüde lânet savurmadan evvel hakkını verelim... Zekânın en sivri noktası şüphe ve tereddüttür... Bütün Rönesans bir şüpheden doğdu... Bütün yeni felsefe zaferini Descartes'ın şüphesine borçludur... Fakat, mücerret sahada zekânın evcini işaret eden bu şüphe ve tereddüt, amelî sahada ölümden başka bir şey değildir... O noktaya kadar çıktıktan sonra, insanın hayat ve müşahhas dünya içindeki azamî kıymetine varabilmek için, tereddütten karara geçmesini bilmek lâzımdır... Çünkü bu, ölümle hayat arasındaki huduttur... İşte ben dünyada ve kendimde bu dönümü hissediyorum... Yeni bir devir doğuyor, şüphesiz... Fakat bu siyasî ihtilâl nazariyelerinin bekledikleri devirlerden pek farklı olacaktır... Sol cereyanların tahmin etmedikleri bir devir, 'Harp sonu' devresi kapandı... Anarşiye, 'vice'lere, şüpheye ve tereddüde paydos... Ölmeyeceğiz... Kendini tahrip modası kalmayacak... Harp sonu kızı ihtiyarladı ve şakaklarında mısır püskülü gibi ak saçlar kabarıyor... Ne o saçaklı, viran kâşanelere sinen karanlık ve ahmak burjuvazi, ne de 1918-1932 modernizmi, ne mehtaplı gecelerde, şatosunun parkındaki ıhlamurlar altında izini belli etmeden 'vice' yapan monden kız, ne de kabarelerin arka odalarına gizlice girerek kokain çeken hanım... Ne o, ne sen! Hattâ ne de ben diyeceğim, fakat ben kalmak istiyorum, yeni bir klasisizm istiyorum, bundan anladığım mâna büsbütün başkadır... Şimdilik doğan dünyanın işaretlerine sükûnetle bakıyorum, marksistler gibi ayak patırdısı ve kuru gürültü yapmak, yahut da giderayak hemen bir iktisadî siyaset nazariyesi, genç nesilleri avlayan şöyle bir sistem kurmak niyetinde değilim... Ona, sana ve kendime ve dünyaya bakıyorum... 'Yeni' tahminimizin fevkinde olacaktır, bununla beraber gayet sade, beşerî ve klâsik... Her halde çok samimî... Yıkılıyor, her şey yıkılıyor, diyorum... Yıkılmıyor, sallanıyor... Her şey, başkalaşmak üzere, yerinde kalacak... Her şey: Aile, milliyet duygusu, beşerî alâkalar, her şey... Giden nedir, biliyor musun? Kökleri yurdunun toprağından kopmuş, sadece millî duygularını kaybetmiş 'deracine' ler... Pierre Loti'nin 'Desenchante'leri, Andre Gide'in veya Oscar Wilde'ın ahlâksızlıkları, bütün o harpten evvelki ve sonraki züppe dünya edebiyatının kahramanları, bütün o hiçbir şeye inanmamayı bir ibadet ve bir süs yapan, spontane bir değişmeden başka hiçbir şeyi hakikat olarak kabul etmeyen ve ruh azabını 'vice' olarak taşıyan münevver cici beyler ve hanımlar, onların Bodleryen edebiyatı ve Niçeen felsefesi gidiyor ve yerine Karl Marks'tan büsbütün başka bir insan tipi gelecektir... Kimsin sen? Ben senin ve sizlerin birer casus olmanızdan şüphe ediyorum... Çünkü birer 'deracine' siniz, 'desenchante'siniz, itiraf ediyorsunuz... Bütün içtimaî ve beşerî bağların bir anda kopması için bu şüphemiz kâfidir... Bir insanın her fenalığa muktedir olabileceği yerde cemiyet iflâs etmiştir... Böylece bir sarsıntı devresi geçiriyoruz...


    Gözlerimle onun tahammül derecesini daima takip ediyordum... Sakin, dikkatli ve metin dinliyordu... Pek az kımıldadı... İçmiyor ve sigarasının dumanlarını içine ağır ağır çekerek temkinini muhafaza ediyordu...


    - Asır tereddüt ediyor, dedim... Her insan, hatta senin kapıcın bile devrinin ifadesidir... Onu yirmi dakika söylet, 'anlamıyorum, anlamıyorum, zamane başka! ' diyecektir... Ötedenberi zeki adamlar tereddüt etmişlerdir... Septisizm yeni bir fikir hareketi değildir... Fakat şüphemizi ve tereddüdümüzü ancak zekâmıza mahsus bir hak addedelim ve irademize çelme takmasına izin vermeyelim... Tembelleğin mazereti halinde bir şüphe ve imansızlık en kötü şeydir... Dünyanın azgın faaliyetinde ve gaye ne olursa olsun bu ezelî ve ebedî oluş içinde hepimiz dinamik rollerimizi yapmaya mecburuz... Yeni kadınların çoğu ana olmayı zarafete mugayir bir şey sayıyorlar ve çocuk viyaklamasından nefret ediyorlar... Sen de onlardan değil misin? Fakat bu nihayetsiz bedbinliğin nereden geliyor? Kadının ebediyeti zekâsında değil, rahmindedir... Yeni kadın, yaratıcılığın merkezini şaşırmıştır... Senin ümitsizliğin buradan geliyor... Pirandello mütercimi değil, bir çocuk anası olarak ebedîleşebilirsin... Bunlar Eflâtun'un ağzına yaraşan pek eski sözler, değil mi? Fakat, 'Ziyafet'i bir kere daha oku, onu daima yeni bulacaksın... Emin ol ki sana 'evlen, çocuk yap, yuva kur! ' diyen bir mahalle imamı, bir kadın nine, bir papaz veya aksakallı bir bunak, zannettiğin kadar haksız değildirler... Mütearifelere karşı isyanımızı bir orjinalite sanıyoruz; bu senin ve sizin kabahatinizden ziyade, tesiri altında kaldığınız Avrupa fikriyatının züppeliğine ait bir şaşkınlıktır... Klâsik memelerden süt emmeyen bütün fani yeni cereyanlar, senin gibi milyonlarca kurban veriyor... Analığa karşı hürmetsizliğimizin cezası, aynı zamanda, hem tabiatten, hem de cemiyetten geldiği için iki misli dehşetli olacaktır... Onun için, ben sana derim ki, saadetin ve idealin ve her şeyin karnındadır... Daima olduğu gibi kâinatı senin karnın idare edecekktir... Bilmem ki bana hak veriyor musun?

    ...

  • Yeşil Hazretleri ``
    Yeşil Hazretleri ``

    'Hamile...'

    Halk arasında çoğunlukla hayvanlar için kullanılır...

    ...