neden umutsuz olur insan...
neden gönül toprağını kan ile sular.
neden göz yaşını akıtır sarımtrak yapraklara.
yada unutulmaya yüz tutmuş anılara.
boş ver çocuk.
yatağını gün ışığıyla ısıt...
gökyüzüne bir dolunay çiz ellerinle...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Umutsuzluk perdelerini aralayıp, bir ümit ışığı aramaya çalışan gönül şiiri..........kutluyorum tüm yüreğimle ve tam puanımla........Saniye Sarsılmaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta