Ne geldi ki elimden bu hayatta
Ne hayata tat suna bildim
Yalnızca kendi dünyama ışık saçabildim
Kendimden başka kimi aydınlata bildim ki
Şimdi avuçlarımı açıyorum bomboş
Kalbimi açıyorum yarım kalan kırıntılar var
Ne den hayrım yok bu kalbime ve sevdiklerime
Neden sevgiler hep yarım kalıyor yüreklerde
Bu kadar zor mu yüzleri değildi yürekleri görmek
Ya neden ben yüzleri değil de yüreklerdeki sancıyı gören
Ben miyim yalnızca hayatı kendi için değil de
İyi yürekler için yaşamak isteyen
Bu kadar zor olmamalı,
Benimde kalbimin güldüğünü görebilmek
Oysaki ben bir kum tanesiyle bile gülebilirken
Neden insanlar yüreğimdekileri göremez
İçimdeki hasreti özlemi sancıyı hissetmez mi ama neden….
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta