Sen, evet sana diyorum,
Görmezlikten
Anlamazlıktan gelme.
Bildiğini biliyorum.
Ve soruyorum; neden?
Bu kadar güzelsin, neden?
Ve bu kadar tatlısın, neden?
Düşünüyorum… düşünüyorum…
Çözemiyorum, Neden?
Sen, sebebi arzularım.
Sen, gönül fırtınalarım.
Sen, talana uğrayan aklım.
Ah sen var ya sen!
Her zerresi aşk kokan bakışların,
Bilmem nasıl söyler nasıl anlatırım?
Aşk sen… Güzellik sen…
Daha doğal ne olabilir seni sevmekten.
Bir hüzün ki payıma düşen
Aklı sen, fikri sen, sen dolu gecelerden.
Vazgeçemiyor işte insan bazen.
O tatlı ama bir o kadar memnu gözlerden.
Dedim ya!
Sevda sen… Dert sen… Neşe sen…
Baktığım, gördüğüm ne varsa hep sen.
Evet sen…
Her ne isen…
Ve her kimsen…
Sana söylüyorum,
Duymazlıktan gelme.
Bu kadar mütevazı olma,
Derler ki kibirden.
Sahi de bana! Neden?
Bu kadar güzellik,
Bu kadar şirinlik,
Of ya! Çok tatlısın sen.
Görüyorum,
Susuyorum,
Hissediyorum,
Anlıyorum,
Çekeceğim var elinden.
Oysa biliyorum,
Ama edemiyorum sormadan,
Neden?
12.02.2016 12:17
Tamer ArabacıKayıt Tarihi : 17.11.2016 13:15:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!