Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

fesleğen kokulu zamanlarda
penceresini açmadan
havasını solumadan
kirli camdan bakıp
güzellikleri göremeyen
böğürtlen rengi umuttan

tuzla buz oldu
peyderpey,üst üste konulan
yılların birikimi duygular
bunca emekle büyütülen sevdalar
kırık dökük
baş aşağı hayaller

karanlığa az kala
şehrin üstünde
bulutlar çarpışmakta
kafam uyuşuk
yüreğim acıda
hava sağanak

ey zemheri
deşifre edersin
tepeden tırnağa
yoksulluğu
soğuk
daha soğuk

sevinçler
kalabalıklarda
ve düz
acılar
bir başına
ve güz yaşanır

Eylülün
Ekime evrilmesiyle
daha da
soğuttun arayı
ardı zemheri
kar, kış

Umurumda değil
Kağıttan kaplanlığınız
Ve anlamsız salvolarınız
Benim için yok hükmündesiniz

Aralık 2024

kalmadı nezaket
zarafet
ve asalet kalmadı
ne yana baksan
hamaset
kin ve nefret söylemi

geçmez sanılan
gelir, geçer
dünya yine döner
hızını kaybetmeden
kah gün olur
kah gece

Asırlara inat
Ölmezliğimle
Zeytin ağacıyım Ege’de
Marmara,
Akdeniz’de
Yunan ellerinde