Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Gönülbağıdır kurduğun
Sıcak
Sımsıkı
İçten
Sevecen
Dürüst

mutluluğa
ramak kala
elinin tersiyle ittiğin
duyguları
hatırladın mı
o eski yılları

sen sevdiklerimi
isteklerimi
ve ümitlerimi
ben de
seni ciddiye almıyorum
hayat

bir kıvılcım düştü
içime
kor olup
dağladı ciğerimi
ayrışmış
yüreğimdeki ateş topu

yalnızlığımızın savrulduğu
duygularımız talan olduğu
kurgularımızın
yaşamın ağırlığına takılıp
çoğu kez gerçekleşmediği
öfkeli zamanlarda dahi

sosyal mesafe denilmekte
fiziksel mesafe yerine, bilinçli
gönüller ayrılarak birbirinden
yürekler uzaklaştırılarak
beyhude, göstermelik çabalarda
kapitalizmin çarkları

ne dersin
kalk gidelim
bu diyardan
yanımıza
sadece öfkemizi alıp
açlıktan

canım yanıyorken
yaşam
zoraki gülmeyi
ve sevincimden ağlamayı
göz yaşını içime akıtmayı
mutluluğu saklamayı

bilemedim
bilmiyorum dedim
ve bilemeyeceğim kadar
öğreneceklerim var
yenilenmezsen cahilsin
yaşı ve sınırı yok öğrenmenin

ne
açacağın şemsiye
miadı dolmuş ilaç
yanında taşıyacağın çanta
doksan altmış doksan bomba
kinini kusacağın meta