nemrut, şapşalak
sıradan
günü kurtaran
çıkara dayanan
boşluğu doldursun
gereklilik olsun türü
rahat bırakın
on yıllardır
cefa çeken acıları
eşelemeyin yaraları
ve kurcalamayın
kanaması duran yüreğimi
odunun korunda
ateş rengi çay içip
sohbetleşirken
en koyusundan
memleketimin
yüksek dağlarından
türkü tadında
geniş gönüllü
ve şiir kıvamında
yaşama tutunmama neden
mangal yürekli sevdalım
kırmamak için gösterdiğin özen
kuş ürkekliğinden
masumiyetinden
sevimliliğinden
içtenlikli gözlerinden
duygularından
yapılan açık yargılamada
yüreğimizi esir alan
sevdalara
tutuklu kaldık
barikatlar
birleştirdi ellerimizi
kurduğum düşte
düştüğüm ateşte
bir sincap telaşı
ve tavşan ürkekliğinde
sınırsız
koşulsuz
ezbere bilirdim
karışık adresini
semtine girince
heyecanla karışık
gönlümde güller açar
içimi bir tuhaflık kaplar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!