Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yoksulun sırtından geçinenlerin
ekmeğine göz dikenlerin
rabbena
hep bana diyenlerin
yetim hakkı yiyenlerin
insanı sevmeyenlerin

bu can
yanar
yakar
akar
anar
kanar

damarlarımca yaşamsal
yüreğimden parça
ciğerime
soluk aldıran
duygularınla
iliklerime işleyen

yaşam ümidim
gözümün nuru
canımın içi
sevdiceğim
gittiğinden beri
her yan zifiri karanlık

öyle çekingen
içli bakıp
boynunu bükme
vurma can evimden
duyarlılığımı test etme
bilirsin

dünya nimetlerinin hiçbirisi
tırnağın etmez sevgili
ve ne yazık ki
ısrarla bilmiyorsun
canının değerini

Duygularımız
Büyümüş de küçülmüştü sanki
Önceden kestirebiliyor
Yanılmıyor
Öngörüyü
Olan biten gibi yaşıyorduk

bırakın bizi
kendi halimize
güneşin resmini çizelim
Mars'a gidelim
olmayanı keşfedelim
gökyüzünü tamir edelim

öyle böyle değil
bu yürek
ne ihanet
suikast
yara, bere
ne sevdalar

nedenini sorma
biliyorsun ki
üzülen de
kahreden de
seven de
ağlayan da