Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yoksulun sırtından geçinenlerin
ekmeğine göz dikenlerin
rabbena
hep bana diyenlerin
yetim hakkı yiyenlerin
insanı sevmeyenlerin

bu can
yanar
yakar
akar
anar
kanar

damarlarımca yaşamsal
yüreğimden parça
ciğerime
soluk aldıran
duygularınla
iliklerime işleyen

yaşam ümidim
gözümün nuru
canımın içi
sevdiceğim
gittiğinden beri
her yan zifiri karanlık

umarsız
vurdumduymaz
aymazlığın kıskacında
sapır sapır dökülüyorum
vicdanıma
lapa lapa kar yağıyor

ışık tutulmuş tavşan misali
panik ve korkuyla
ne yapacağını bilemez halde
kaygılı
bin bir telaş içinde
dağılmışlığın ruh hali

ağzımla
söylemem mi gerekir
görmüyor musun
canhıraş yüreğimin
bağrışını
duymuyor musun

can sıkıcı
yok edici
can yakıcı
sinir bozucu
can alıcı baskıların yarattığı
travma

tertemiz
dar kaldırımlı
yaya yollarına
gülümseyen insanlara
imrenilesi dostluklara
tanıklık ederken

ne kriko desteği
ne can suyu
ne suni solunum yeter
bu sevda
sevmeyi bilmeyene
ağır gelir