Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

onca soğukluk
donmuş ilişkiler içinde
çay, içimi
sen de;
yüreğimi ısıttın

Gülüşünü unuttuğum
Kokusunu hissedemediğim
Bakışını özlediğim
Sevdasını içselleştirdiğim
Duruşunu sevdiğim kadın
Şimdi

dolunay olup doğdun
sırılsıklam yalnızlığıma
bensizliğime
kapkaranlık geceme
bulutlu gözlerime
ve cömertliğinle

herkesin duvara yazıp
unuttuğunu
nakşedip
yüreğime kazıdım sevgili
içten
yalın

bakma
iyiyim demek adetten
bir de yüreğime sor beni

Kasım 2019

insanoğlunun hışmına
roketlerin
kan kusmasının rağmına
bağrış çağrış yürekte çırpınan
bir yaralı kuşla tanımlanıp
vücut bulan özgürlük

kim
ne derse desin
son sözü
göğüs boşluğundaki
yürek söyler

sen
ne asi
ne cüretkar
ne cesur
ne isyankar
kocaman

iyi ya da kötü
herkeste bulunsa da
yüreğin büyüklüğü
kapladığı alan
ve hacmiyle değil
ne sığdırdığın

ay tutulması değil ki
önceden bilesin zamanını
geçmesini bekleyesin
ya da dilek dileyesin
telafisi
ve şakası yok