diyorum ki
bırakmalı artık
iptidai düşleri
ilkel düşünceleri
kitleleri aldatmayı
hedef saptırmayı
içimde inanılmaz çatışma
öyle bir metafor ki
ne sen sor
ne de ben söyleyeyim
pat diye sevmiştim oysa
seni sevgili ve sorgusuz
küt diye çekip gittin
günün birinde
pataküte hayat işte sonuçta
bugün Pazar
kim ne derse desin
birlikteliğimize
ve sana dair
umudum artıyor
azar azar
yaşamımda
başımı koyacağım
dizini arıyorum
elimi atacağım
ve başımı yaslayacağım
omuzun eksik
seni önemsiyor
özelleştiriyor
içimde büyütüp
özlüyorum
ve inan
deyim yerindeyse ölüyorum
solmasın gönlünüz
hep çiçekler açsın
yüreğinizde
bin bir çeşit kokuları
yaşamınıza dolsun
içlerinden bir papatya
frenim
destekleyenim
aktive edenim
papatya seven
papatya ruhlu
papatya yüzlü
ve pimini çekerek
sevdanın
çatışmanın orta yerinde
bıraktın yüreğimi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!