yıldızların aydınlattığı
yalpalamadan yürüyenlerle
yerde sürünenlerin selamlaştığı
boş masanın olmadığı
hükümetlerin kurulup, yıkıldığı
gürültülü müzik
dayanamadı çiçekler
soğuğun baskısına
kuşatmasına
boyunları büküldü
yalnızlıklarında
ve dondular sonunda
sil gözünün yaşını çocuk
ve büyüme
küçücük, tertemiz dünyanda kal
büyüklerin kirli dünyası acımasız
öyle ki
susmadan ağlayacağın kadar
sene seksen üçte
darbe günlerinin derinliğinde
seni sevdiğimi
ilk kez söyleyebildiğimde
bana bir yıl hayır dedin
şimdi olsa bekler miydim?
aylardır bekliyordun
işte geldi Nisan
mutlu oluyor mu sanki insan
yukarı baksan kan
aşağı baksan revan
etrafımız viran
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!