Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

boyum küçük
elimde ayıcık var diye
çocuk sanırsınız
oysa
kocaman duygularım var benim
ulaşamayacağınız hayallerim

yazıldı bir kez
nerden
ve nasıl bakılsa
kolayca okunan
helal kazanca
ter akıttığım

ilkbaharı müjdeleyen
ardıç kuşu gibiydin
aydınlığa en çok
ihtiyaç duyduğum anda
yüreğimde
bin bir güçlükle sakladığım sevdamı

küçücük vücuduna sığdırdığın
kocaman yüreğinle
boyundan büyük
işler yaparsın
en başta
ekmeğini paylaşıp

ay ışıltısı
barut fıçısı
kıskanılası
ciğer parçası
başkaldıran acısı
güneşten kopan

her nedense
bu meret
her daim aynı tadında değil
bazen susuz bile içilir
bazen suyla içilmez
illa peynir olacak yanında

öyle bir şey ki yaşam
her gün
yeni şeyler öğretiyor sana
ders niteliğinde adeta
öğrenmenin ne maliyeti
ne yaşı

yanındakiler dağıldığında
birer ikişer
vicdanınla
yüreğinle
kendinle
kalırsın ya baş başa

kanadından vurulmuş serçe
haberi yok
o gidebildiğince gitmek
uçmak derdinde
ve uçar gücü yettiğince

yaşadığımız ataerkil
erkek egemen toplumda
bir türlü yazılamayan
erkekliğin kitabında
elde tespih
sağ omuz hafif öne eğilip