Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

çocuklarımız var
kimi Ayşe
kimi Fatma
Ali ya da Alper
ne fark eder
kimi o bölgede

çocuklaşırız
kıvancımızda
şımarıklığımız tutar
sevinçlerimizde
aldırmazlığımız bundan

vurulduğu yaştadır
ölen çocuklar
gençler
vücutlarından
alınlarından
damla damla kanar

yarım kalmış
hüzünlü bir sevdanın
tiryakiyken
pakette kalan son sigaranın
meteliksizken
cepte kalan son kuruşun

mutluysan yalnızlığından
bana da
seçeneksiz
çekip gitmek düşer
en azından

çıkarsız sevmeyi unuttuk
selam vermek bile mesele
en güzel hasletlerimizi bitirdik
biriktiremeden
saygı duymayı
umarsız bakmayı

tereyağından
kılın nasıl çekildiğini bilemem
lakin
sensizliğimde
damardan kanın
bedenden canın nasıl çekildiğini

dipsiz okyanuslardan engin
uzay boşluğundan derin
ışık hızından çabuk
kızgın ateşten serin
sonsuzluktan daha büyük
sevdaya bürünmüş

yiğitlerin direniş çadırına
iki çift lafın belini kırmaya
büyük şehrin
küçük parklarındaki forumlarına
barikatta sohbete geldim
anlamayanlara inat

gidişine
keşke
şakayla “git işine” diyebilseydim

Temmuz 2014