Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yaşama
ve düşünmeye dahi
zaman ayıramadığımız o yıllardır
bugün mumla aradığımız
koşuşturma sarmalında
sürecin akışından

ah benim kuzum
ne derdin var senin
derin düşüncelerdesin
ama doğayla barışıksın
kendinle de
altın rengi saçlarınla

her gidişinde
döneceğini bildiğim halde
sanki elim gider
ayağım
yüreğim gider
aklım gider

baklava çaldı diye
mahkum ediliyor ya çocuklar
benim ülkemde
oysa
en büyük hırsızlık
duygu hırsızlığıdır

uykuya susadığında
ağır ağır kapanan
ve dünyayı karartan
sabah mahmurluğuyla ovuşturulan
duygusallıkta
fukaralıkta yaş dolan

kafanızda dolaşıp
kuyrukları birbirine değmeyen tilkileri
koltuk altınızdaki haçları
ruhunuza işlemiş yalanları
kurduğunuz pusuları
hileyle kardığınız kartları

nefessiz kaldı algılarım
duyamıyorum
göremiyorum
duygularım göçük altında
çocuk yaşta
kot taşlama,

kişinin yüreği
yumruğu büyüklüğündedir
be çocuk
senin kocaman yumrukların mı var
göğüs kafesine sığmayan

kış günü
bir vapur
belli belirsiz silüetiyle
Karaköy’den
Haydarpaşa’ya
denizi yararak hız yapar

boyutları belirsiz
sınır tanımayan yolsuzlukların
vicdanları sızlatırcasına aklandığı
iç ve dış borcun limite dayandığı
sadaka kültürüyle
küçücük menfaatler karşılığında