bizi ne kurşunlar
ne bombalar
ne kimyasallar
ne de tanklar öldürdü
gözünüzün önünde
omuz omuzaydılar
sırt sırta
yan yana
koyun koyuna
kimisi öpmüştü kundaktaki çocuğunu
kimisi vedalaşmamıştı
sadece yüreğin söylediği değil
ağırdır şiir işçiliği
böcek çiçek
sevmek sevilmek meselesi de değil
toplumsal sorumluluktur yükün
duygudan yontarsın bazen
elimde değil
gökyüzünün maviliğini sevmek
göz renginin
ve denizin mavisini
huzur veren yanını
ve masumluğunu
sana ait olan
yüreğimi getirdim
iadene gerek yok
zaten hepsi senin
üstü kalsın
var sayalım ki
dediğin gibi
yüreksizim
peki yüreğim kimde
var sayalım ki
akılsızım
kim sever
baş tacı yapar vatanını
ya da
kim sevmez
kime kutsaldır
en çok
bizi ayakta tutan
haksızlığa
hukuksuzluğa öfkemiz
güzel günler için beklentimiz
hiçbir koşulda
unutmadığımız vicdanımız
tıkandığımız yerdesin
bilinmeyenlerde
gerisi getirilemeyenlerde
benzerliklerde
kolay iletişimlerde
uzun uzadıya anlatmak istenilmeyende
yıllar yılı duygu biriktirdim
yaşanmamış hayatlar
ertelenmiş hayaller
ve iptal edilmiş muratlar
bir sevdamı yaşadım
adam gibi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!