hep bilinçaltımdasın
aklımdan çıkmazsın
sensizliğimde
çakırkeyif
şarabi bir türkü tutturur
kırık plak gibi
yapaylığa gerek yok
çekin gökyüzünün direklerini
yıkılsın üstüme maviliği
fırtınalar essin
okyanusun serin suları dolsun
göğüz boşluğuma
geride bıraktığımız acılara
sıfır numaraya
vurduğumuz kafalarımız
birkaç yaşayamadığımız
üç beş avuntumuz
derinliğine
son yaprağı da düştü
takvimin
iç çekerek
indirildi çivisinden
eskimiş, yıpranmış
kırık
dalından düşen
sararmış yapraklar azaldı
Aralık'ta gidiyor
sesiz sedasız
ve yıl bitiyor
bir kez daha
eskitilmişse eğer
yenisi makbuldür
meta
giyecek
yıl olmuş
ne fark eder
herkesin bir öngörüsü
beklentisi
yeni yıla dair
anlam yüklediği umudu var
çok şey beklemiyorum oysa
alçakgönüllü talebim var
YENİ YIL
Her yeni yıl
Bir öncesinin azalışı
Efkârı
Zulmün sessizliğinde
bir dağ başında
çoban olsaydım
cahil kalsaydım
doğaya bağlansaydım
bulutlara yaslanıp
ayağımı dereye uzatsaydım
merkezkaç kuvvet olmasak da
gücümüz oranında
çaba sarf ettiğimiz
kendimizi ortaya koyduğumuz
direngen süreçlerde
görünmez kılınmayı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!