Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sol yanımdan vuruldum
sevdalı
duygularımın
en hassas yerinden
gönlümden hırpalandım
gayri

of
durdan
sustan anlamayan
asi
direngen
örselenen

resminde
bir yarın
hem de
sol yanın yoktu
yüreğin boştu
tıpkı benim gibi

vedalaştığımız o akşam
sonu gelmeyen
bitmek bilmeyen
hüzünlü bir şiirin
son dizesi gibiydi
biliyor musun

seni sevdiğimde
ay
sondördündü
o yüzden
sol yanım aydınlık
ve yüreğim yanık

bir önceki gün
birlikteliğimizin son günüydü
duvarın üzerine oturup
bacaklarımızı sallayarak
dünden
o günden

hazan geçti
hüzünden sonra
Ekim de
elini ayağını çekti
bohçasını toplayarak
nazlanıp gitti

asacaklar beni
biliyorum asacaklar
harbiden
sorgusuz,sualsiz
mahkemesiz
yargısız

süründürülen
özgürlüğünden edilen
kuşatılan
yaşam hakkı tanınmayan
bu mezbelelik yaşamda
boynuna ilmek geçirilen

kimi
hazan der
kimi hüzün ayı
kimi de son yaz
bence
renk cümbüşüyle