yaş büyüdükçe
orantısal küçülen
her atımında
sevdayı müjdeleyen
o sımsıkı yüreğin
her geçen gün
kanatılan yaralar
daha kabuk bağlamadan
yeni yaralarla
sabırlar sınanır
ustaca
utanmazca
iki arabanın sığmadığı
eğri büğrü
dar sokaklarımız
kaldırımları park yeri
sanki üstümüze zimmetli
varoluşundan ipotekli
düzü
bayırı
çıkmazıyla
sevda bulvarına açılan
sokaklar dolusu
sevdim seni
gitgide soğuyan yüreğime
soluk oldun
her seferinde
ve ardından
yakıp geçirdin
kavurdun,kül ettin
sapanla
kuşların canını acıtmak yerine
doluk soluğa direnişlerde
yüreğimizden koparıp
zalimlere attık taşları
o yüzden
sağır eden uğultu
ortalığı inleten çığlık
bir vaveyla ki
insanın içini sızlatan
duygu enkaza döndü
sağım,solum
mevsime küsen
narin çiçekler gibiydik
bir kez solunca
bir daha
açmak istemeyen




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!