Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Neyine güvenirsin, nedir bu kibir gurur,
Her kes ruhunda gizli, olan manayı okur.
Kimse inanmaz sana, boşuna hiç yorulma,
Hak etmediğin tahta, kurulup ta oturma.

Öz benliğin bir tezgâh, karakterin malzeme,

Düşmana yakışır, kalleşlik zulüm.
Yiğide yakışmaz, gaflette ölüm.
Fitneye aldanma, ne olur gülüm.
Düşmanı haline, güldürme nolur.

Çalış geç herkesi, arkada kalma,

Ey Dost! ..

Her insana ve her şeye,
hak ettiği değeri vermeyi ihmal etme.

İzzet sahibi insanları ağırla.

Malın hayırlısı!
Çok olup,
Bolluğuyla azdırmayan!
Arkasından gezdirmeyen!

Kıt olup, Azlığıyla

Zafer bir yalandır, herkes mağduru,
Korunmak istenen, zulmün gururu,
Söndürür, gözlerde, nuru, süruru,
Gönülden diyelim, savaşa hayır.

Kim kimi öldürür, var mı bir derdi,

İki şeyi biz aldık, mülkü malikten çaldık,
BEN deyip çıktık öne, yolda şaşırıp kaldık.

Yok, iken bir şeyimiz, BENİM diyerek aldık.
Ne ben vardı, ne benlik, biz orada aldandık.

Bismillahirrahmanirrahim.

Elhamdü lillahi rabbil alemin. Vel akibetü lil müttakin. Vela udvane illa alez zalimin.
Vessalatu vesselamu ala resülina muhammedin ve ala alihi ve sahbihi ecmein.

Ey istediğine istediğini veren

Allah diyen şirin diller,
Kalem tutan güzel eller,
Çarpsın aşk ile gönüller,
Allah, Allah, ilallah.

Açılsın umutla eller,

Kurban yakınlık demek, İslam, istiyor emek,
İbrahim lebbeyk dedi, İsmail, masum melek.

Sadakat ve itaat, verir huzur ve rahat,
Şeytan sürülmüş idi, işlemişti kabahat.

Evet,
Herkes, olduğu gibi değil de! ..

Tanınmak ve görülmek istediği gibi
görünmeye ve olmaya gayret göstersin.