Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Ya nefsini yenersin,
Ya nefse yenilirsin.
Nefse yenilmek neymiş,
Hesap günü bilirsin.

Vicdanlar hür değilse, hürriyet ne bilinmez.
Hürriyet uğrunda, maldan candan geçilmez.
Esaret sinsi illet, kolayca fark edilmez,
Ekmeksiz yaşarım, hürriyetsiz yaşayamam,
Diyen hür Adam.

Sırlar sırrı insandadır, tanınmaz,
Sırsız kalan insan diye sayılmaz,
Şöhret hissi, zehir karılmış bir bal,
Tadın alan, tesirinden kurtulmaz.

Tüm mahlukat, gizli insan içinde,

İnsanın çilesi dünyada bitmiyor,
insanın insana ettiğini canavarlar etmiyor.

Ne yük yorar insanı, ne de dertler öldürür.
İnsandır kaynağı, hem derdin hem neş-enin,
Çatal bir dil yakarken, tatlı bir söz güldürür.

Yaratıldın, bir damladan,
Arza gelmişsin, veradan,
Mal Allah'ın, mülk Allah'ın.
Her şeyi Ol dur, yaradan.

Hırsa hasede, kapılma.

Dünya döndüğü, SEN DE SON NEFESİNİ VERMEDİĞİN sürece, unutma ki hiç bir şey son değildir.

Her şeyi sil baştan yaşamak mümkün olmasa da, zararın neresinden dönülür ise kâr olduğu asla unutulmamalıdır.

Kendisine acımayana acınmaz.
KENDİ DÜŞEN AĞLAMAZ veciz ifadeleri dikkate alınacak olursa, hayat yolunda yaşanma ihtimali olan risklerin ne kadar dikkat gerektirdiği daha iyi anlaşılır.

Belki benim Nisan’ım, belkide Eylülümsün,
Gönül bağımda açan, gülümsün sümbülümsün,

Gülünce güller açar, dertli gönüller coşar,
Kumrular aşka gelir, bülbüller güle koşar.

Ömrüme bir baktım ki,
İki ucu karanlık,

Öteden bir ses geldi,
Korkma sonun aydınlık.

Özellikle ruesa, hukema ve ulema olmak üzere,
bütün insanlar ister dünya ister ahiret adına ihtirastan uzak durmalıdır.

Ruesa muhteris olunca, ikbal adına şahsi ve keyfi icraatlarla zulme, ulema ve hukema ise hatalı nefsani ve arızi içtihatlarla ihtilaf ve tefrikaya sebebiyet verir.

Fertler arasındaki kavgalar,

Hepimizin bir birimizden öğreneceği,
istifade edeceği ve bildiğini paylaşacağı o kadar çok şey var ki.

Hiç birimiz tek başımıza bir şey değiliz.
Bir birimizle değer kazanır, bir birimizle değerli bildiğimiz şeyleri paylaşırız.