Ne Tatlı Rüya Şiiri - Kasım Kobakçı

Rüzgar eser, pencereler hep açık,
İçeriye sızar, serin bir hava.
Üstüm başım, belli ki açık saçık,
Gönlüm, gece çıkmış gizli bir ava.
*
Sabah oldu, gün ışığı uyandı,
Yatak dağınık, perde havalanmış.
Ten ateşten, pembe renge boyandı,
Rüyalarda, kimler kime adanmış?
*
Bir tebessüm dolaşıyor yüzümde,
Kaçamak bir his var, ten dokusunda.
Uykunun o, en arsız denizinde,
Ateş yandı, sabahın kokusunda.
*
Gece boyu, yorgan yine atılmış,
Sırlar, orta yere bir bir dökülmüş.
Ayıp denen çuval, çöpe satılmış,
Utanç bağı, bütün bütün sökülmüş.
*
Gün doğarken, güneşe döndüm yüzüm,
Perdesizdir zaten, benim duvarım.
Açık saçık hissim, çırpınır özüm,
Gizli saklı kalmaz artık, esrarım.
*
Yalın ayak koştum, rüya içinde,
Serin rüzgâr, okşar iken tenimi.
Açık saçık, oyunlar biçiminde,
Gördüm aynalarda, o bedenimi.
*
Örtülecek bir şey, yoktur tenimde,
Gurur denen zırhı, eritti zaman.
Hiçbir engel yoktur, o bedenimde,
Utanmadım asla, bu halden inan.
*
Sabahın selamı, odama dolsun,
Gözüm kamaşırken, uzandı elim.
Gizlenen ne varsa, güneşte solsun,
Açık saçık, anlatıyor bu dilim.
*
Rüya sanıp geçme, sevdaya batmış,
Uyandım ki hâlâ, her yerim açık.
Gönlüm gece boyu, sırları saçmış,
Ne tatlı rüyaymış bu, açık saçık.