Benim badem gözlüm.
Karanlık sularda gözlerini kapatmış,
Gözleri görmeyen biri gibiyim,
Sensizlik,kimsesizlik,sevgisizlik çekilmiyor be gülüm.
Sensizliğe anlam yükleyemiyorum.
Anlatamıyorum derdimi kimseye,
Çıkmaza girmiş bir divane gibiyim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta