Ne çabuk büyüdünüz?
Daha dün,
Çok küçüktünüz.
Söz,nişan,düğün derken;
Ayrıldı ikisi evden.
Küçük;
Onsekiz yaşında.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
iki başaladık hayat büyüdük ama büyürken sevda meyveleride büyüyor harika anlatım ah siz isimli şiirime nazire olmuş tebrikler
çoç estetik.övmeye cümle bulmakta zorlandım
çocukları yaşama hazırlamak ebeveynlerin en büyük görevidir.şiirden bunun başarıyla atlatıldığı anlaşılıyor.yaşama tutunmak için kendine ne kadar dal yaratırsan ilerde yalnızlık hissetme riskini o derece azaltmış olursun.çocuklar hayat içinde tek dalımız değil,en büyük dalımızdır.
Saadet Hanım bir kısır döngü gibi görünüyor. Tıpkı bizlerin kendi kanatlarımızla uçmaya başladığımız gibi onlarda kendi kanatlarıyla uçmaya başladılar.
''Bizim yuva ne oldu?'' İşte bu sitemli soruya verilebilecek tek gerçek cevap ''Büyüdü'' ve ''Büyüyerek sürüp gidecek''... Tıpkı bizimle ve bizden öncekilerle süregeldiği gibi... Yüreğinize sağlık. Bu şiiriniz de bir kaç dizesiyle insana o kadar çok şey anlatıyor, o kadar çok şey düşündürüyor ki...
Tebrik ederim sizi ve şiirinizi. Saygılarımla...
tebrikler saadet hanım
başarılarınızın devamını dilerim
(bütün şiirleriniz için)
Ne mutlu size üç cocuktan bahsediyorsunuz. Hiçbiri de tökezleyip, düşmemişler. Hepside uçabilmişler.Sizi bilmem ama ben ana çatıda mutlu bir yuva görüyorum. Saygılarımla,
Temel Duran
Oldukça duygusal kalemine sağlık
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta