Bil artık sonbahar çaldı kapımı
Gülüp oynayacak hoş yürek kaldı
Ömür ezdi geçti baharı yazı
Gürleyip coşacak boş erek kaldı.
Göklere açılan ellerim bomboş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gezerim dünyada alem koymadan
Bilirim her yani isim saymadan
Adım okunacak kendim duymadan
Yatınca sessizce bir ölmek kaldı
Çok etkili ve duygu yüklü dizelerdi.
Tebrik ederim.
Kaleminize gönlünüze sağlık.
"Adım okunacak kendim duymadan
Yatınca sessizce bir ölmek kaldı"
İşte "koca" bir şiir...
Öyle etkili, öyle de akılda kalan!
Tebrikler Ozanım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta