Ne güzeldi gülüşün, bir ömre bedeldi.
Aklımı başımdan, alıp giderdi.
Düşünmezdim zamanı, akıp giderdi.
Ah bir de o zalimliğin olmasa.
Negüzeldi gözlerin, sahi ne renkti.
Masmavi deniz gibi, derin, ürkekti.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Negüzeldi gözlerin, sahi ne renkti.
Masmavi deniz gibi, derin, ürkekti.
İçinde bulunduğun, vaziyet neydi.
Ah birde o yalanların olmasa... Sevgili Emre kardeşim,,Şiir güzel,duygular güzel ama bir kopukluk var gibi gibi ..Benmi yanlış anlıyorum.Özellikle mi Şair öyle istadi anlayamadım..Kopyaladığım dörtlükte..Güzel gözleri oldugunu söylüyorsun,akabinde ne renkti diye soruyorsun ,hemen akabinde masmavi oldugunu söylüyorsun..sanki bir çelişki var..gözlerini unuttuğunu bildirmek istiyorsan mavi oldugunu yazma,,nacizane görüşüm budur.Sevgi ve selamlarımla.
ah o ayrilik ahh. Guzel dizeler kutlarim Veli Dalbudak
ayrılık çok şeyi götürüyor değil mi?
Tebrikler emre bey.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta