Dünyaya geldiğin yerde,
Barınıp doymak ne güzel.
Ağaç kendi toprağında,
Çiçeğe durmuş,ne güzel.
Nedir bu kadar çile dert,
Zor ayrılık,acı gurbet,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Uyakların uyması da ne güzel
Barınıp doymak ne güzel
Çiçeğe durmak ne güzel
Sılaya dönmek ne güzel
Sevip sevilmek ne güzel
Özgür yaşamak ne güzel
Vaktinde ölmek ne güzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta