Ne Bilsin Şiiri - Şerif Mengütemür

Bana bakıp beni yalnız görenler,
Hasretinden bıktığımı ne bilsin!
Dertsiz diye fikir öne sürenler,
Dişlerimi sıktığımı ne bilsin?

Ne kimse umrumda ne sû-i zanlar;
Hâlimden hâlime düşenler anlar.
Cânânını dansa kaldıran canlar,
Her gün ağıt yaktığımı ne bilsin!

Aşkla âşinâdır âşık öz ile,
Îzâhâtı ihtimâlsiz söz ile.
Koyu kahverengi bir çift göz ile
Yollarına baktığımı ne bilsin?

Bir yılda hep hepsi dört mevsim varda,
Her dem el eleyiz yağmurda, karda.
Düş boyunca koşuşturup kırlarda,
Saçına gül taktığımı ne bilsin!

Şerif'im nâmerttir merdi vuranlar,
Tuzağa düşerler tuzak kuranlar.
Flörtünü değiştirip duranlar,
Hayâlinle çıktığımı ne bilsin!

16 Nisan 2009
İzmir